“Çayımız vardı…
Karanfil kokusuyla demlenen…
Ve muhabbetimizi besteleyen.
Yorgun davalarımıza şahit, nice gece, derttaş ve dervişler…
Gömdük yenilmişliği toprağa…
Kenetlendik, yoğrulduk, küllerimizden doğduk…
Biz bir’iz elhamdülillah…”
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta