Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Cinar agaci sabrinda bir bekleyisi dillendirmissiniz.Tesekkurler.
durdum
oturdum
yoruldum
saat...saati sordum
yoksun
yürüdüm
bir çınar ağacı gördüm
birkaç insan
birkaç masa
erken daha
üşümüşüm
bir yalnızlığa düşmüşüm
derbeder di
elim-ayağım-gözüm
çaycı...bir çay bana
yeniden doldursana
ve yoksun ortada
yoksun yıllardır
aynı çınar altında......siirlerinizi okuyunca dinleniyor insan sayin degerli hocam !en ictenligimle...yakup ick almanya
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta