Son baharda başlar matemi erguvanların.
Yürek yakan haykırışları duyulur martıların.
Her şeye rağmen yönelir her günebakan sonsuza.
Vakti dolunca çığlıkları duyulur her kırlangıcın.
Pervane her yanışta küllerini döker ışığa.
Hüzün kokar yeniden gurbet iklimleri.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta