Çay demle geliyorum,Hüzün var biliyorum.
Gönlümdeki Hayaller,Ve tahta sandalyeler.
Kenarı kırık masam O tahta sandalyeye,
İlişerek otursam. Ve üçbeş kelimene,
Sen söylesen ben baksam.
Sen okuldan çıkınca hemen bende fırladım,
Kahverengi gözüne mahcup mahcup bakardım.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta