Çay Deminde Gün Renginde Gerek

Çay mı içeceksin o zaman çok bekletmeyeceksin.
Damağında kekremsi bir tat bırakmadan,
Bir nefeste değil, yudum yudum sindirecek,
Sıcaklığı içini saracak, öyle çayın hakkını vereceksin.

Uyandın mı yeni bir güne,
Perdeyi aralamakla yetinmeyeceksin.
Açacaksın camını, çerçeveni,
Yağan yağmurun serinliği, rüzgarın esintisi,
Evin dört bir köşesine çizeceksin.

Sevdayı da buyur edeceksen,
Ne dünlerin yüküyle ezecek, ne de yarının telaşıyla heba edeceksin.
Tamam dediğin anda,
Ömrünün son günüymüş gibi değer biçecek,
Vakti şaşırmadan, tadını buruklaştırmadan,
Gönlünün merkezine yerleştireceksin.

O yüzden ne çayı aceleye getir,
Ne günü yaşamayı kaçır,
Ne de sevdayı yarım bırak.
Çay deminde, gün renginde,
Sevda yürekte güzeldir unutma!...
Döndü Dülger