Çatlamış elleriyle, assık yüzüyle, kaldırdı başını mezopotamya'nın esmer yüzlü adamı. Ve hafif bir gülümsemeyle yöneldi buğday tenli mezopotamya'nın kadınına.
Neden coğrafyam kadar bakışların serttir. Neden!
Mezopotamya güneşi kadar kızgın ve sıcak bakıyorsun ki neden!
Yüreğindeki umutlar yüreğimin umutları ile buluştuğu zaman, bir militanın mücadelesinden daha çok ses çıkarıyor. Sanki bir aşk değilmiş gibi;
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta