Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Fazla naz aşık usandırırmış ama sen sakın usanma dost.Sabret bir gün mutlaka sana gelecektir.Tebrikler.güzel bir şiir.
bekleseydin biraz daha.....sabır gerek bu işlere, öyle çatlanmaz hemen:))
hoş olmuş, yüreğine sağlık şair....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta