kırık bir sandalyeye, şiir yazılır mı saf
yıprattığı nesneyi, duyablir mi insan
senelerce kahrımı, çeken dilsiz muvazzaf
sadaket senin gibi sevgi dolu ve candan
işimiz bitti burda, varlığına elveda
biraz mühlet sen gel dur, kapkaranlık çatıda
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta