önce evlerin çatıları tutar kar tanelerini
yukarda yalnız oldukları için
çatılar beyazladığında dostları kuşlar pek görünmezler ortalarda
işte ben böyleyim boş bir evin kar tutmuş çatısı gibi
kusurlarım, kırıklarım, solgunluklarım görünmesin diye kışı beklerim
ve hergün gökyüzünden düşecek o dost kar tanelerini
her çatının hayalleri vardır
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




içindeki kırıkları düzeltmesi, tıkanmışlıkları açması için
ama artık zanaatkar bulmak zor bu zamanda
Doğru söze ne denir?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta