Bre abiler, amcalar, el öptüren dedeler!
Hiç bahis etmediniz, bana söylemediniz.
Yaş kemale erince, çatallanan yolları,
Yolları yürüdükçe, çarpılan kapıları.
Yolumu aydınlatan, eski, yüksek fenerler!
Yel geçmez buralardan, neden titrek alevler!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta