Bu dünyaya gelmiş insan atadan
Gidene kalmadı gelne kalmaz
Konubtu akibat köçer bu hanadan
Köçene kalmadı konana kalmaz
Elimi ayağım kökten kesseler
Sürünüp yerlerde sana gelirim
Mezarım üstüne marmar bassalar
Çıkaram mezardan yine gelirim
GEREK YOK
Ömrümi bitirdim yalan sevdaya
Aşkımız ölübtür söze gerek yok
Bir yeni gül ektim kalan bahçeye
Düşündüm gönüle deli divana
Mecnun kim dolanır yarsızdı gönül
Sevdadan vaz geçip gel dön imana
Yar gedib gideli çarasızdı gönül
Hak söyledim sözüm kimse almadı
Kimsenin dilinde bal görünmüyor
Bekledim dostumdan sohbet gelmedi
Dar günde uzatan el görünmüyor
Yalandı sevmeğin aşka düşüp sen
Sağ sevdan görmeye gözün kaldı mı ?
Duydum uzak eller ile göçüp sen
Dönüp bakmak için yüzün kaldı mı ?
İçerim hasretli senden yaralı
Hayatta bir kere gülmedin gönül
El alem el gimiş başım karalı
Seni ağlatanı silmedin gönül
Bülbül gibi kondum gülün başına
Pervaz edib gedim inim taşına
Yarim yetişibti on beş yaşına
Cihane doğar ışığı ruşan çırağıdı güneş
Beyazlanır saralır takatı durağıdı güneş
Çok düşündüm nedendir neden yaradıb onu
Feydası çoktu adama gökte durağdı güneş
Ömrümü geçirtim bir küçük köyde
seheriy de güzel yeli de güzel
Toplanurduk bizde düğünde toyda
çalığıları güzel teli de güzel
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!