_ Düşlüyorum bu gece yarısı anılar ormanını ve ıssızlık saatinin tıkırtısını - güneş arkamdaydı - seninle birlikte güneşte battı yüreğimin tam ortasından.
Adım adım...
Evet, adım adım...
Umutlara çarpan anılardan düşüyordun
yoktun artık
kımıltısız
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta