ömrüm yalnızca ölüm haberleri
bekliyor telefon her çaldığında
yapraklar sararmaya başlıyor
sonra dökülüyor üstüme usulca
ölüm bir rüzgar ki savurdukça
savuruyor anıları oradan oraya
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Sanki;beyinden akıp geçen düşünceleri yazmak gibi birşey şiiri okduğumda...belkide şair düşüncelerindeki bu çarpışmaları dizelere yansıtmış.....Fatma Güven
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta