Ki ben gölgesi kalabalıklardanım, yer çekimine olan inancımı sorgulatmıştı. Saniyeler valizlere sığmayan ziynetler gibi davrandı.
Şaşmıştım, orada her şey gerçekti.
Geçecekti belki ama kalacaktı!
Bu defa asmıştım portmantoya anahtarı..
Seni, sizi bilmem çırılçıplak yürüyorum gökkuşağında.
Küpün canı cehenneme!
19 mayısın ebemkuşağıydı adı..
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta