Sonra dalgalar çekilir, kapılar çarpılırken
Islak bir matemi çağırır geride kalan gölgeler
Çarpışırken yorgun bir emekçi yüzüyle kalakalır
Durulan her suya bakarken
Vicdan açtır şüphesiz her zaman pişmanlığa
İhmaller sendeleyen ihtimalleri kusar rahminden..
Bazı iklimler nasır tutar bitmeyen sonbaharda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta