Carl Sagan'a.
İzlerken gökyüzünü geceleri,
sebepsiz bir kardeşlik duygusu
kaplar icimi.
Ve sonsuzluğun huzuru.
Bilirim çünkü,
en uzak yıldızla akraba olduğumu...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta