Uzakta gördüğün toprak yığınları
Benim köyümdü.
Bir küçük çocuktum tozlu yollarında.
Dünya, gördüğümce benimdi.
Oynar dururdum kollarında.
At olurdum bazen.
Hasta, vebalı.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta