Senin olması gereken başkasını ,onunki başkasını ,diğerinin ki bambaşkasını, böyle pervasız bir paradoks işte sokuk sistem. Uyum sağlamak zorunda değilsin, zaten kimse sana sormuyor içine girerken, sen başkasını üzüyorsun o seni. Çarktan çekilirsen belki senin üzdüğünde üzülmeyecek. Çarktan çıkmanın tek yolu var ve onu konuşmaya gerek yok zaten. Ne yapalım çark sağlam bağlanmış iki farklı demire. Ben ve sen,döndürüyor rüzgar zaten. Yangın çıksada bazen, olan rüzgar büyümeden söndürüyor olabilecek ihtimalleri...
“Geziyorum uzakta
Arar gibi bir başkasını
Ama belliki kalp ırakta
Bekliyor bir başkasını...”
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta