Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
DİDAKTİK VE RUBAİ TARZINDA OLMUŞ. NASİHAT NİYETİNE TEKRAR TEKRAR OKUNACAK BİR ŞİİR. TEBRİK EDERİM SİZİ, ŞİİRİNİZİ BEĞENİYLE OKUDUM...
hayat bir süreçtir. bu süreçte zıtların birliğiyle devam eder. taki ölüm yaşamaya üstünlük kadar.bu insan oğlunun var oluş ve yok oluşunun gerçeğidir. yanlız yaşadığın sürece birey olarak iyi bir intiba bırakmaktır. beğeni ile okudum .hayatın gerçeğine değinmişsiniz. kaleminiz yazdıkça yazsın. ilhamınız bol olsun .saygılarımla
Ancak bu kadar yazılzbilirdi bu şiir.., tebrikler kral kız.
Üstün kabiliyet ve yetenek ürünü bu güzelim şiirinizi kutluyorum kaleminiz daim ve muzaffer olsun saadetler diliyorum.
tebrik ediyorum evvela,,, salt bir şekilde anlattınız..
bir gidiş evet, doğuşla başlayan bir gidiş,
ama gidiş değil muammaya,
herkesin gidişi, kendi ektiği tarlaya ..
........vesselam...
Yürekten kutlarım şiirinizi beğenerek okudum şairler ve ozanlar halkın sesi kulağı aynı zamanda gerçekleri şiirlere ve şarkılarla türkülerle dile getirirler kaleminiz daim olsun saygılar sevgiler
Yüreğinize sağlık. Şiiriniz 'Yarın gidiyormuşçasına ahiret için, hiç ölmeyecekmiş gibi dünya için çalış' özlü sözünü anımsattı. Ama ne yazık ki sözdeki, birinci kısmı terk ederek ikinci kısmı uygulamaya başladık galiba. Allah sonumuzu iyi etsin. Saygılarımla.
YÜREĞİNİZE SAĞLIK ANLAM VE ANLATIMI GÜZEL BEĞENEREK OKUDUM ŞAİR YÜREĞİNİZ VAR OLSUN KALEMİNİZ DAİMA NEHİR OLSUN ÇAĞLASIN İLHAMINIZ BOL OLSUN SEVGİLERİMLE +10
Çaresizsin İnsan Oğlu
Kainatın kırık kolu evrende ki gizli yolu
Başı sanıp ama sonu yürüyorsun insan oğlu
*
Bitmeyen arzuya esir hem verimli hem de kısır
Yalın ayak eller nasır geziyorsun insan oğlu
*
Her adımın sona doğru bazen düzgün bazen eğri
Hırslarına yenik düşüp azıyorsun insan oğlu
*
Biliyorsun ömür kısa dün yolladık gitti Musa
Kıyılardan okyanusa yüzüyorsun insan oğlu
*
Karadan yanaşır kayık ister sarhoş ister ayık
Dinlemiyor sakal bıyık biniyorsun insan oğlu
*
Randevusuz bilet yoktur bu sefer herkese haktır
Pranganı zincirini çözüyorsun insan oğlu
*
Görev midir tatil midir belki hiç biri değildir
Topluyorlar paldır küldür gidiyorsun insan oğlu
*
Ne taksit ne veresiye gelen bakmıyor keseye
Çivilensen ölesiye söküyorlar insan oğlu
*
Baba evlat ana diyor herkes aynı yana diyor
Bilinmeyen bir köprüden geçiyorsun insan oğlu
*
Yol karanlık görünmüyor geriye de dönülmüyor
Bir şifre ki kırılmıyor biliyorsun insan oğlu
*
kralkız G Eser
Gül Eser Baser
TEBRİKLER GAYET ANLAMLI GURUBUMUZLA PAYLAŞIYORUM KALEMİNİZ DAİM OLSUN
Çok güzel bir şiirdi.yüreginize saglik.tebrikler.... ...ant+10
Bu şiir ile ilgili 43 tane yorum bulunmakta