Umudunun son nefesinde
Kanatsız bir melek düştü ellerime
Ölüme beş kala kapatmıştı gözlerini
Gitmek isterken bile güzeldi
Ama gidemedi.....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Eline yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta