ÇARESİZLİK
Ben yine bildiğin gibiyim;
suskunluğun kıyısında oturuyorum.
Bir dua gibi eskimiş ellerimle
hayatı değil, kendimi avuttum.
Kaderin alnına yazdığı çizgiyi
her sabah yeniden okudum.
Gülüşüm yarımdı, ama içtendi
acıyan yerlerimden büyüdüm.
Dünya dedikleri
herkesin kalbinde ayrı bir çaresizlik
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 17:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!