Yıkıkası yalnızlık, yıkıkası çaresizlik.
Eller gönlü hoş tutmakta.
Biz yine çaresizdik.
Güneş yakarken tüm gezegeni.
Üşümek ah çaresizlik.
Bugün eller bayram eder.
Biz yine çaresizdik.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir ara psikolojik tedavi görüyordum. O yıllara ait bir şiir..içimde benden başka bi sürü kişi vardı sanki.. çok zor günlerdi. Çok şükür kurtuldum
Allah-c.c-, kimsesizlerin kimsesi ve çaresizlerin çaresi iken, ona tevekkül edip güvenen bir mü'min asla ve kat'a bi-çare ve de hamisiz değildir kardeşim.
Hayırlı sınavlar.
Bir ara psikolojik tedavi görüyordum. O yıllara ait bir şiir..içimde benden başka bi sürü kişi vardı sanki.. çok zor günlerdi. Çok şükür kurtuldum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta