Çaresizliğn Kıyısında Şiiri - Hamit Atay

Çaresizliğin Kıyısında

Bir adım ötesi karanlık,
Bir adım gerisi yorgun hatıralar…
Kalbim, çıkmaz sokaklarda dolaşan
Bir yolcunun ayak sesleriyle çarpıyor.

Çaresizliğin kıyısında duruyorum,
Ne ileri gidebiliyorum
Ne geri dönebiliyorum.
Dalgalar vuruyor yüreğime,
Her biri senin yokluğundan bir parça getiriyor.

Suskunluğum büyüyor içimde,
Çığlığa dönüşecek kadar güçlü,
Ama kimse duymuyor.
Çünkü herkes kendi yarasının
Kör kuyusuna düşmüş.

Bir gün dedim,
“Belki döner, belki anlar…”
Ama zaman öğretti bana,
Çaresizlik beklemek değilmiş,
Göz göre göre
Kendini kaybetmekmiş.

Şimdi ellerim boş,
Gözlerim uzaklara kilitli.
Bir gülüşün hayalini taşıyor hâlâ
Yorgun yüzümün çizgileri.

Ve ben,
Çaresizliğin kıyısında
Bir şiir gibi yarım kalıyorum.
Ne rüzgâr alıp götürüyor,
Ne deniz saklıyor derinlerinde.
Sadece duruyorum…
Sadece susuyorum…
Ve sadece seni bekliyorum.
Hamit Atay