Avuçlarım öyle boş ki ve öyle çaresiz ki
Vazgeçmek haddim değil hakkım ve sığınıyorum sancıyla küçücük yüreğime
Savrulmuşken yüreğimin dümeni sensizliğin ummanlarına
Bir parça mavilik uğruna ve
Birazda umut uğruna
Savurdum kendimi saçlarının arasında esen rüzgarla ve öyle vazgeçtim ki yaşamaktan ve senden
Ne vakte kadar beklerdi ki bu yürek böyle paramparça böyle sensiz böyle çaresiz
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta