Şehir
Kırmızılarını giymişti yine akşamüstü
Günün yorgunluğunu alıyordu güneş,
Gece mesaisine hazırlanıyordu zihnim
Düşünceler alıp başını gidecekti yine,
Sabah beş olunca, çaresizliğe uyanacaktım
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta