Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ŞİİR; dinmeyen sancılarımın çıplak çığlığıydı,
sarılışın, sansürsüz bir şiir gibi şiirlerdi ruhumu.
Biz; yaşam ressamının üç yılda çizdiği otuz yıldık,
Yıllanmış kederlerimin ortasında açan, ölümsüz kardelenim,
Bakışlarda donan saniyelerde atıyor nabzım.
..
kutlarım sayın KIRCA
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta