Çaresizce parçalanmış bedenlerin savrulduğu bir yeryüzü..
İnanılmayacak kadar sevmiş insan cellatlarını.
Kahrolası şu cahil insan.
Basmakalıp düşüncelerine sarılmış.
Bir kurtarıcı olarak görüyor,
İnsanı, insan.
Kafamı nereye çevirsem.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta