Kanayan bir yara vardı
İçinden çıkan figanlar ne kadar acı zerkeden farktı
Gönül hangi vaktin şehrine muhtaçtı, umutlar ne zaman inşirahtı
Nefes ağladı, can da takat kalmadı, akıl ve izan çaresiz sessiz kalan nazardı
Kim bilirdi ki o derdini
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta