İnsan canı yanınca feryat etmezmiş sadece.
Yıkılıp bir köşeye sessizce ağlarken içine içine.
En büyük isyanlar dile gelirmiş gözlerde.
İnci inci dökülürken yaşlar yüreğine.
İşte o zaman,
Çaresiz bir kıyamet koparmış bedeninde.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta