Çaresiz Kalıca Bul Şiiri - Necati Çavdar

Dr.Akil’e

İşin; çare mi, ön kesmek mi; bilinmez?
Şifa olacakken, hale; gülünmez
Sana bahşedilen imkanı,
Nasip olan ilmi kullanmaz
Fuzuli, kayıt arar
Parasına,makamına bakıp
Ayırırsan hastayı, insanı
Kıskanıp başkasını
Hastayı koyarsan; ilaçsız!

Karşında ki:
Baba..
Ne etse, çaresiz...
Elbet biliyor. Sen, araçsın
Mutlak şifa, Allah’tan
İmdat arıyorken sebeplerden
Sen kaçarsın, umarsız.
Yara saracak eller,
Dert mi yükler!
Derman olacak, diller;
Nasıl ızdırap okuna döner
Sahip olduğun nimetin, şükrü;
Bu devirde böyle mi ödenir?

Umutla geleni, bırakırsın umutsuz
Dilerim, Hak’tan
İlmin kafi gelmesin
Makam, mansıpların yetmesin.
Şanın şöhretin..
Ve de dostların
Çare olamasın.
Çekesin derdi.
Aklın gitsin biraz..
Pel pel bakasın en sevdiğine,dünyaya.
Algılayamasın en sevdiğini..
Söyleyemeyesin derdini
Anlatamayasın yara, yabana

Yinede dilerim;
Çaresiz kalıp
Umut bitince
Çalsın merhemi,
Taki Hak’kı hatırlayınca
Versin dermanı, Allah..
16 Şubat 2007- Cuma- Lodumlu/Ankara