Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Deli gönlüm ağlıyor
Bir mendilim olsa silerdim
Akıp gidiyorlar oysa
Gözyaşlarım kaldı çaresiz
kaybolup gitti bir güzellik...yaşananlar anılar varlıklar...ve kaybolup gitti sevgi..
Harika olmus hocam yureginize saglik,
beliz
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta