İnsan dört yanını çevreleyen teller gibi dolandıkça
o tehlikeli yalnızlığa
O çıkar yolu bulunmayan derin acıya
İniltilerini sabaha saklamadan tüketiyor bilinçsizce..
Ne zaman gelecek o soylu davranış etten kemikten halimize
Ne zaman yollar katlanıp cebimize sığacak
Ulaşmak tek bir kertede ne kadar uzak varsa
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta