Köhne bir fabrikanın ambarı gibiyim
Tarumar ve keşmekeş
Kalbim kaynayan kazan,fikrim iğdiş
İnsan dünyayı bilsede
Kendine çaresiz imiş.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta