Bir sonbahar akşamı, saat 19.00 sularıydı
Zamansız esen ayrılık rüzgarı çalmıştı kapıyı
Ben ise yalnız kalmak istiyordum bu gece
O akşam olmaması gerekenler vardı hep aklımda
Kötü düşüncelerle açtım kapıyı istemeye istemeye
Çalan telefonun ucunda sen vardın
Titrek sesimle açmıştım telefonu
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta