Yanıyor insanlık çıldırdı akıl
Derinden bir ses der kalk ve ışık yak
Bütün kabahatler bendeymiş asıl
Korkutuyor beni sonsuzu duymak
En çaresiz halim koşun akşamlar
Kimseler görmesin örtün üstümü
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta