Çok bekledim zalim bakmadın bana
Zannetmeki seni unutamadım
Bir elimde kalem birinde silgi
Kalbimden sil ipte hiç atamadım
Gözümden yaş gelir kâğıt üstüne
Bana sert bakarsın söyle kastın ne
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaşını benzettin incecik yaya
Güzelliğin benzer gökteki aya
O ağır duruşun sabit bir kaya
Başımın üstünde vah tutamadım
Çalışmalarında başarılar dilegiyle selam ve sevgimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta