Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Cehennemden kıvılcımlar
sıçrıyor üstüme
Yanardağ gibi püskürüyor öfkeli
Cennetin kapılarına lavlar akıyor
Tam bir karmaşa
Cennetteki ağaçlar zehirli sarmaşığa dönüşüyor
Cehennemde güller açıyor
İşte senin cennetin
Ve benim güller açan cehennemim.
(Dilek Yılmaz)
yol ayrılığa düşmüşse eğer
hiç bir şey kâr etmiyorsa !
Hiç bir şey vazgeçilmez değildir insanın kendinden başka...
sevgiyle...şiirlerle kalın
YALVARMAYIN ZATEN, DEYMİYORSA.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta