Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sen oldukça çare sensin.bunu bilmezmi arananlar.bilirler elbet.
Canım ,USTAAAA beni ağlatmaya hakkın varmı yaa bak göreceksin iyi günler yakında ,IHI şuraya yazdı,müniş.Münevver Şenol
Kısacık, fakat içten sıcacık bir itiraf ulaşılmaza...
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta