Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Tek kelimeyle muhteşem bir anlatım...çaresiz bir ruhun çaresizliğini bile bile çare arama şaşkınlığını hissesedecek kadar çaresiz.....kaleminize sağlık diyorum umarım yüreğiniz bunu yaşamamıştır... hissetmeden dökülmez sözler bilirim ama şair yürekliler yaşamasada yazabilir .....sevgiyle....
öyle bir hal ki çare bile görülemiyor...ruh yaralanmış...umut;çareyi görebilemek yada yeni çare bulabilmek...tebrikler Selma Hanım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta