çare degilki senin gibi çekip gitsem uzaklara
bu yolculuk,çıktığın son yolculuktur
yosun gözlüm unutma kendine uzak ötekilere yakın,
aslında sen kentin ıslak akşamlarında unutulmuş masallara
gittinde farkında degilsin
üstelik kırık düşlerinin göz yaşı hiç bir kente sığmadıki
karanlık geceye sürüklenirken yüzün,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta