Bilsen nasıl kararıyor
Nasıl ıssızlaşıp uzuyor
Nasıl zor geçiyor
Seni sensiz yaşayarak
Bağdaş kurup oturuyorum
Kendi kendime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




evet care oluyor
zamandır en büyük ilaç
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta