Çâre Ara, Çâre Ol! Şiiri - Ahmet Tabak

İnsanız neticede, mükemmel olamayız.
Kusura takılırsak, huzuru bulamayız.
Çözüm üretmek gerek, öncelik kendimizde;
Düzelmezse kalbimiz, hiç merhem olamayız.

Etkiye açık insan korunmasız olursa,
Maneviyat yok olur, şükürsüz namaz kılsa.
Nankörlük bulaşıcı, şikâyetle çoğalır;
Düzeltemez kalbini, nefsi masum olursa.

Neyin derdindeyiz biz, neden kaos severiz?
Bataklığın içinde gerçeği öteleriz.
Çaresizlik içinde çırpındıkça batarız;
Görse de biri artık, kurtarsın bizi deriz.

Kimler merhem olacak manevi yaralara?
Şikâyet edenlerden fayda yok hastalara.
Yılana sarılanlar kurtulamazlar asla;
Haliyle hallenende, kurtuluşu sen ara.

Söz devri geçip gitti, nasihatler tükendi.
Konuşan insanların azı kaldı efendi.
Âkibeti belirsiz yargı dağıtanların;
Anlattığı hak değil, yaşamadığı dindi.

Bilgisiz bilgin devri başladı yeryüzünde,
Ahkâm kesip toplumu bölmenin hep peşinde.
Âlim sanar insanlar konuşan her cahili;
Hissettirmez İslâm’ı, yer almaz ki gönlünde.

Dürüst olan âlimin birçok alâmeti var;
Birleştirir toplumu, yara gördü mü sarar.
Ecdâdından utanmaz, haksızlığı savunmaz;
Hâlinde huzur vardır, sükûtu kalbe yarar.

Eleştirsen üzülmez, incitirsen kırılmaz.
Kem sözleri hiç duymaz, sana hiç sorun olmaz.
Gönlü geniş affeder, mutlu olmanı diler;
Kardeşlik tek derdidir, tartışmada bulunmaz.

Koşturur muhtaçlara, sorumluluk üstlenir.
Suçlamaz hiç kimseyi, işleri çözümdedir.
Korkusu ahirettir, çalışması kendine;
Sorumluluk içinde, kulluğu Rabbinedir.

Kardeşini seven kul kalbi mutmain olur.
Samimi çalışırsa, ıslah edeni bulur.
Hisseder insanoğlu, hâlinden etkilenir;
Mürşidini bulan kalp, umulur ki kurtulur.

22.01.2026
Ahmet TABAK