Çâre Ara, Çâre Ol! Şiiri - Ahmet Tabak

Etkiye açık insan korunmasız olursa,
Maneviyat yok olur, şükürsüz namaz kılsa.
Nankörlük bulaşıcı, şikâyetle çoğalır;
Düzeltemez kalbini, nefsi masum olursa.

Neyin derdindeyiz biz, neden kaos severiz?
Bataklığın içinde gerçeği öteleriz.
Çaresizlik içinde çırpındıkça batarız;
Görse de biri artık, kurtarsın bizi deriz.

Kimler merhem olacak manevi yaralara?
Şikâyet edenlerden fayda yok hastalara.
Yılana sarılanlar kurtulamazlar asla;
Haliyle hallenende, kurtuluşu sen ara.

Söz devri geçip gitti, nasihatler tükendi.
Konuşan insanların azı kaldı efendi.
Âkibeti belirsiz yargı dağıtanların;
Anlattığı hak değil, yaşamadığı dindi.

Bilgisiz bilgin devri başladı yeryüzünde,
Ahkâm kesip toplumu bölmenin hep peşinde.
Âlim sanar insanlar konuşan her cahili;
Hissettirmez İslâm’ı, yer almaz ki gönlünde.

İnsanız neticede, mükemmel olamayız.
Kusura takılırsak, huzuru bulamayız.
Çözüm üretmek gerek, öncelik kendimizde;
Düzelmezse kalbimiz, hiç merhem olamayız.

Sanallaştı yeryüzü, duygusuz insan dolu
Sorgulama yaparken, olmuşuz nefsin kulu
Müşterekler yok oldu, tefrikalar çoğaldı
Birlik olmak İslâm'ın, Müslüman'ın tek yolu.

22.01.2026
Ahmet TABAK