Bir çocuğun yaptığı resim olsam
o fırçasıyla mutluluk koysa gözbebeklerime
gülücüklerine boyasa solgun yüzümü
cebindeki tüm yaramazlıkları taksa saçlarıma
yüreğinde büyüttüğü umutları
nakış akış işlese ruhuma.
Hayatın üstüme bulaştırdığı bu kabus
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Her şey,çocukmuşçasına kirlenmeden yaşayan bir insan yopluluğu olabilmekte bitiyor ya da başlıyor değil mi...Teşekkürler sayın şair,saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta