Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
kimbilir belkide,yine bir gün
vurgun yemiş Martılar
düşer o sahillere
yaralı bedenleriyle,
kanat açar sarılır ikimize
hatırımızı sorar
yaşlı gözlerle.
..............................
Degerli Oral Bey, o kadar ilik,sicak ve sevecensiniz.Tesekkurlerimle selamlarimi, gezmeye oglumun yanina geldigim Cin-Shanghai`dan gonderiyorum.Saglicakla kalin.
boşluğa düşüp kaybolup itmek herhalde kaçmak demek yaşanılan hayattan oysa,siz ne badireler atlattınız nelere gögüs gerdiniz .hele elele verdikten sonra yapmaycagınız iş yoktur umarım..herşey için kolay gelsin sagalıcakla ve sevgiyle kalın..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta