Ne mecnun ne kerem bir çare buldu.
Mecnuna vazgeçmek bin çâre oldu.
Muhakkak ayrılık mecnunu vurdu.
Ne o acıdan soldu ne de Leylası bunu duydu.
Çölleri yoluna serdi sevdiğinin uğruna.
Biricik tesellisi buydu yanan bağrına.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta