İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
"Üstünü örtelim"
Bir biz bilsek yeter, der gibi
Sanki şiir...
Komşuluk dediğin bazen "sırdaşlıktır"
Düşünü birbirine aktarıp, yorumunu paylaşmaktır,
Ki o komşuluk dediğimiz bazen geniştir,
Hayalleri bile kapsayabilir
Şiirlere kadar sirayet edebilir,
"tavuğuna kış, köpeğine hoşt" demeden,
Mümkünse...
Gerçeği şiirin ve yazanın sırrıdır
Benden bu kadar...
Tebrikler çokça Naz Hanım...
...
Çok teşekkür ederim Mustafa Bey,
şiirdir işte had hudud mu var, yazılıveriyor bir tutam düş eklenip...
Eksik olmayın
Daim hürmetle
Komşu komşunun külüne muhtaç tabiki de
belli ki bu ara pek iyi gitmiyor
hep bu tavuklar yüzünden, gelip bahçene yumurta bırakıyorlar
ehh karşılığı bir şiir iyi olur
tebrik ve esenlikle
...
Değil mi..:)
Teşekkürler değerli yorumunuz için,
saygılar
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta