Baykuş gibi gelip kondu kalbimin tepesine bu yalnızlık hep üstümde o uğursuz gözleri
Alkış hadi sen de kutla kendini daha mı iyi böyle bu uzaklık söyle hoşuna gitti mi
Nakış nakış dantel gibi işlendi aslında bu ayrılık bağıra bağıra geliyorum dedi
Ufacık şeyleri büyütüp dert ettik kendimize çok üzdük çok kırdık boş yere birbirimizi
Yandık daha da yanacağız nihayetinde kendi ellerimizle yarattık biz bu cehennemi
Islandı daha da ıslanacak gözlerimiz yıkanıp arınıncaya kadar kalbimizin kiri
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta