ben düşmedim çelik demirlerin üzerine,bir aşk sapladı yüreğime
sağa sola çevirdi,ne damlalar döküldü parlaklığında,
sevgim dengesini yitirdi....
bir zamandan sonra üzülür suya atılan taşların halkaları,
yayılıp kıyıya vardığında kaybolan merkeze geri dönemezsin...
oynak mevsimlerin hazanında başımı esirgemem yağmurlara,
utançla genişleyen zihinlerin renklerinde solarım,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta