Cenazem bırakın soğusun cesedim.
Çok sevdim oda sevmiştir bırakın Örtmeyın.
Yüzümü sonkes gelsin gorsun beni.
Duymasın pimanlık üzülmesın soğuk elleri.
Avuçlarına alsın susturmayın ağlasın.
Onun göz yaşların damlası kendi ellerıyle.
Koysun beni mezara ve son dafa fısıldasın.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




hüzünlü şiir ama kaçınlmaz son. önemli olan dolu dolu yaşayarak o noktaya varmak. kalemine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta