Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Vicdansız insan
Belinde kuşak.
Kuşakta bomba,
Ha patladı,
Ha patlayacak.
Sanki bir nisan.
İnsansız uçak
İçinde saat
Ne güzel ancak,
Bir pire için
Yorgan yakacak.
Sonra kaçacak,
Sanki bir Nisan.
Evet düşündürücü ve güncel olayları konu alan şiirini ibretle ve beğeniyle okudum insanlığın kimseye zarar vermeden islah olması dileğiyle seviler, selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta